Please Don't Make Me Hate January

Nagising ako kaninang humahagulgol. Nanaginip kasi ako na meron nang taning ang buhay ko-- nakasuot daw ako ng lab gown, medyo nalalagas na ang buhok dahil sa chemotherapy at nakaluhod sa harap ng duktor, umiiyak, at nagmamakaawang huwag na ako gamutin, para hindi na maging pabigat sa pamilya ko.

Palagi kong iniisip na mamamatay na ako sa sakit na ayokong malaman kung ano, pero dahil sa panaginip na 'yon, parang sabi ko kay Lord, 'wag muna po siguro. Marami pa akong pangarap para sa mga tao sa paligid ko.

First morning I felt so low-spirited pa. Kanina, after ng shift, I just learned na two of my closest friends sa team ang hindi na papasok come Monday. Hindi na sila mare-regular dahil sa mababang scorecard. Nalulungkot kami ng sobra.

RANT

Hay. Grabe. Pagkatapos nang napakasayang weekend tour sa Ilocandia, pagdating ko sa Maynila ay talagang hindi na ako tinantanan ng problema. Una, parang nagalit na ang mga ka-grupo ko sa coffee shop operations dahil hindi nila ako madalas makita. Eh anong magagawa ko, irregular student ako at isa pa, may trabaho ako kinagabihan. Hindi ko maintindihan kung bakit hindi maintindihan ng ibang tao ang mga pinagdadaanan kong hirap. Or siguro wala talaga silang pakialam. Oo nga naman, sino ba naman kasi ako sa kanila para magkaroon na paki. Nakiki-grupo lang naman ako. At isa pa, nabu-bwisit talaga ako sa mga professor na walang konsiderasyon. Mga tipong parang hindi nagdaan sa pagiging estudyante.

Nung Sabado, nakipag-meet ako sa mga ka-grupo ko para nga mag-meeting tungkol sa operations namin para sa week na 'to. Tumulong gumawa ng decorations and nag-usap tungkol sa mga specifics. Pero pagdating nga ng Lunes (ngayon), biglang wala, FAIL.

Alam ko rin namang mali ko. Hindi ako nagising ng maaga para makapunta sa school ng 5:30AM dahil napasarap ang tulog ko at hindi nag-ring ang alarm. Nakita kong naka-stock ang orasan sa 4:00AM; pakiramdam ko eh pinipilit niyang gisingin ako pero hindi na talaga kaya ng enerhiya ng bateryang nagpapatakbo sa kanya. So ang ending, 7:30 na ako nagising. Dumating ako sa school ng 9AM. Nakita ng professor na may pusong bato, at sinabing hindi na niya raw ako tatanggapin sa pagdu-duty-- bukas nalang daw. At ang parusa ay 3 days ng additional duty sa coffee shop. Haaaaaaaaaaaaay.

More stories. Sobrang nako-conflict ang coffee shop operation ko sa work. Imagine: ang shift ko sa coffee shop ko is 5:30AM-9:00PM, at ang shift ko sa work is 10:45PM-3:45AM. Parang nagsasabing, eto ang cuchillo Resty, dalian mo't saksakin mo nalang sarili mo. Eh baka nga hindi pa ako makaligo man lang sa intervals na 'yun. Nag-try akong mag-file ng leave thru my boss pero wala din s'yang nagawa-- at ang sabi pa, wala daw s'yang magagawa-- kung hindi daw ako papasok sa work, kelangan niyang tuparin ang duty niya bilang supervisor at bigyan ako ng karampatang parusa. HOW ENCOURAGING. Kaya nga tinatanong kung baka gawan niya ng paraan diba.

So naging thankful ako na may sakit ako. Nagpatingin ako sa doctor kahapon at na-diagnose na meron akong Upper Respiratory Tract infection at tonsilitis. Humingi ako ng Med Cert at in-advise-an na magpahinga ng 3-5 days. Syempre masaya ako dahil pwede ko na ma-excuse sarili ko sa work na LEGAL. Pinagusapan naman namin ni boss na kung makakapag-present ako ng Med Cert sa paga-absent ko eh OK lang sa kanya. So ayun, gumawa na ata ng paraan ang sistema ko para makalusot sa problema. Kaso nga, solved na sana, pero na-extend naman ng 3 more days ang paninilbihan ko sa hinayupak na operations. Pahirap talaga. Tapos nalaman ko pang meron pang one more week ng operations sometime in March. Idagdag mo pang Midterms Week namin ngayon. Someone please give me poison.


Ayoko na nga munang i-italicize ang mga English words dito. Wala ako sa mood. :(

At Dahil Hindi Ako Pumasok sa First School Day of the Year...

...ay mag-i-Internet nalang ako maghapon wahehehehe. Gustong-gusto ko talagang pumasok kaso nga lang merong mga bagay na nangyayaring hindi maiiwasan. Kung ano man yun eh nasa evil mind ko nalang for the mean time. Hehehehe. Medyo strikto kasi sa attendance ang professor namin sa Monday/Thursday class from 12PM-1:30PM. Sana lang talaga hindi sya pumasok ngayon dahil aabsenan ko na naman sya next week for the Ilocos tour. Oh no!

Para lang hindi masayang ang araw na 'to, sana may mapuntahan akong magandang lugar na may excellent cityscape view para makapag-practice na ako ng long-exposure shots/night photography dahil nakabili na ako ng tripod at IR remote control para sa camera ko wahahahaha. Try ko nga mamaya.

PLANS FOR BAGONG TAON

Oo nga pala, positive ang vibes ko sa taong 'to sa kadahilanang hindi ko alam. Dahil ba Year of the Tiger, which is my "Year?" Parang andami kong travel plans for this year. Andami kong gusto puntahan at kuhanan ng larawan. Yes, this is me slowly being a photography hobbyist. It all started nung nabili ko ang aking camera last year bwahahahaha. Meron na naman akong bagong listahan (in addition sa Bucket List ko na hanggang ngayon eh isa pa lang ang natutupad) na kelangan ko ma-realize, at eto nga sila:

1. GUMAMIT NG ORGANIZER/PLANNER. Opo, hindi ko na kinolekta ang planner ng Starbucks for this year dahil magastos at isa pa, bumili na ako ng mumurahing planner from National Bookstore for 80 pesos ('yun yung planner sa picture sa baba na may mapa ng Vigan). Pare-pareho lang namang nililistahan ang mga 'yan. Nakakatulong ng malaki ang planner (kung ginagamit) para wala kang ma-miss na mga bagay na dapat gawin, lalo na sa taong tulad ko na andaming pinagkakaabalahan. Siguro yung pagiging spontaneous ko eh nandun paren, pero yung mga importanteng mga bagay dapat pina-planner. :)

2. MAG-QUIT SA YOSI. So far, so good. Hindi pa ako humihithit ng yosi sa taong 'to. Nakatulong ata ang pagkakaroon ko ng pharyngitis bago matapos ang 2009 bwahahahaha. Still, I wish myself good luck. Kelangan ko nalang siguro ng distraction.

3. GUMALA NG GUMALA. In a good way. Gusto ko puntahan ang mga fiesta na malapit lang naman dito sa Manila, para maging worthwhile ang mga restdays ko.

4. CHOCOLATE BUSINESS. Kapag nasakatuparan ko 'to, matse-check-an ko narin yung isang bagay sa kabilang checklist ko wahehehehe.

...and more to come.

Ennui

Haaaay. Meron na namang pasok sa school bukas. Tinatamad pa ako. 'Yaan mo na, konting tiis nalang. Kapag grumadweyt na ako hindi ko na kelangan mamroblema sa mga bagay na pinagsasabay hehehe.

At isa pa, isang linggo nalang, ILOCOS NA!!!

Sa sobrang excitement, bumili pa talaga ako ng mapa. LOL. Loser!!!

Goodbye 2009

...and welcome 2010 -- heck it's another decade! Isa pa, Year of the Tiger na naman... 12 years old na ako bwahahahahahaha!

Masaya akong naayos na 'tong hinayupak na PC na 'to. Sa totoo lang, isang dahilan kung bakit hindi na ako madalas makapag-blog ay dahil sa pagkasira nitong computer ko. Buti naman at sinipag akong pumunta ng Gilmore para magpagawa. Thank God hindi na ako mabo-bore ule dito sa bahay [at thank you papa, sinamahan mo ako sa Gilmore :)]

Anyway, sa sobrang daming nangyari sa buhay ko noong mga nakaraang buwan ay hindi ko na yata alam kung san magsisimula. Simulan nalang natin ng Pasko, tutal eh iyon naman ang isa sa mga pinaka-recent kaya medyo fresh pa sa aking isip. Well, hindi ko naman first time mag-Pasko sa office, kaya OK lang na nandoon ako't may sakbit na headset sa ulo ko-- wala namang calls, isa pa, double pay naman. Pangalawa, hindi naman talaga namin masyadong sine-celebrate ang Pasko sa bahay. Ang masakit lang talaga ay nag-celebrate ako ng Bagong Taon sa office.

Pag-alis palang ng bahay, andami nang paputok na nagkalat sa kalsada at kulang nalang eh mapraning ako kung saan titingin at iiwas. Habang makakasalubong mo ang mga kapitbahay mo sa labas na nagkakantahan at nagbabatian na may dalang pagkain para ipan-trade sa kabilang bahay, ayun ka, nakikipagpatentero sa mga batang me ihahagis na piccolo sa daan. Sa kanto palang wala na akong masakyang tricycle palabas, so bumalik ako sa bahay at nagpahatid kay papa gamit ang motor papunta sa kanto ng Lifehomes. Maswerte nalang din siguro akong naka-tyempo ng FX na pa-Ayala at nakasakay kagad ako. Nag e-emo pa yung manong driver ng FX na parang nagso-soliloquy na kesyo kung aabot ba daw sya sa bahay nang alas-dose, ina-appreciate ang magagarbong fireworks na makikita sa langit habang binabagtas ang halos walang sasakyan na C5 Road.

Hindi naman nagbago ang ending. Walang magical moment na tipong merong early log out na naganap at happy ever after ang ending na nagme-Media Noche kaming mga kawawang ahente sa bahay kasama ang aming mga pamilya. First time ko mag New Year nang wala sa bahay in 23 years. Siguro nga eh parte na ng buhay call center agent 'to; siguro nga talaga ay ma-swerte lang ako sa mga past few years ko sa trabaho na nagkakataong restdays ko kapag may mga ganitong holidays especially New Year. So ayun nga, hindi naman namin sinira ang gabi naman at meron naman kaming pinagsaluhan-- potluck ang setting. Isa-isa kaming nagdala (hati pala kami ng seatmate kong si Megs sa cake) ng mga pagkain na pinagsaluhan namin sa Media Noche. Meron pa kaming paputok (party poppers lang naman) na supot naman ang sabog kaya medyo corny. Ang pinaka-bwisit na part lang talaga eh yung saktong alas-dose dito sa Manila eh saktong buhos din ng calls mula doon sa kabilang hemisphere na tinatawag nating Amerika. Pero OK na rin siguro; bagong karanasan, bagong lesson. Hindi ko naman kelangan sirain ang gabi ko dahil lang doon. There are so many ways to make yourself happy, at tama nga silang choice mo 'yon. And we chose to be happy, although may mga girls sa team namin na umiyak nung sumapit ang batian ng "Happy New Year!" sa floor.


Nagkaroon nga ng balitang merong Blue Moon daw nung gabi ng New Year. So pagka-out ko namin ng office, napansin ko ang reflection ng buwan sa salamin ng building sa tapat-- malaki. Hinanap namin ang buwan dahil natatakpan 'yon ng nagtataasang mga buildings sa Makati, at nung makita namin eh medyo na-disappoint kami dahil mukha lang naman 'yong normal. Ho-hum. So eto namang si Paula, nag-trip at sinabi sa aking gusto n'ya magpa-Kodak sa pedestrian lane tutal dala ko naman ang aking "girlfriend." Nako, ako pa ang niyaya niya rito eh game na game naman ako sa mga ganitong kabaliwan. So nung nag-red ang stoplight sa Ayala-Buendia intersection, takbo si Paula sa daan at humiga sa pedestrian lane.

Oo nga pala. Pupunta kaming magka-kaibigan sa Ilocos next week. Sobrang nae-excite na ako dahil gusto ko na uli dagdagan ang koleskyon ko ng pictures ng colonial churches!


'Nuff said.

Yes, No Blog Post for November

No blog post for the whole of November? Gawd. Naging busy ako sa school in the past few days, and ongoing parin naman.



....


Wala lang siguro talaga akong mood mag-kwento. Napaka-seasonal talaga ng furor ko. Arrgh!

Soya Milk is not My Cup of Tea

I just don't find soy milk tasty. This strawberry-flavored soy milk particularly. Argh. There's something in it that tastes really weird. I think it's not even close to milk, save for the texture. No, I think the texture is grainy. I just forgot what the taste is, but certainly not milk.

Let the GM Diet Begin

Napapansin ko lang din na medyo matumal ang posts ko these past few days, kaya dadagdagan ko. Hehe. Matagal ko nang alam ang GM (General Motors) Diet na 'to, pero hindi ko matuloy-tuloy dahil parang sa all-fruit diet palang, parang fail na ako. Pero dahil tumataba na ako, susubukan ko ang tunay na disiplina ko at sundan ang crash diet na 'to... pero hindi ko sisimulan as in ngayon; saka na kapag nakapag-grocery na ako ng maayos. Iba-blog ko rin as much as possible ang mga kaganapan sa araw-araw na pagsunod ko sa kalokohang 'to: ang mga ayaw ko, mga gusto ko, ang timbang ko, at kung susuko na ako. Hehe. Good luck talaga sa'kin.

Para sa mga hindi pamilyar sa ka-demonyohang 'to, eto po ang complete guide, kung gusto n'yo ring i-try.

General Motors: Weight Loss Diet Program

The following diet and health program was developed for employees and dependents of General Motors, Inc. and is intended for their exclusive use. This program was developed in conjunction with a grant from U.S. Department of Agriculture and the Food and Drug Administration. It was field tested at the Johns Hopkins Research Centre and was approved for distribution by the Board of Directors, General Motors Corp. at a general meeting on August 15, 1985. General Motors Corp. wholly endorses this program and is making it available to all employees and families. This program will be available at all General Motors Food Service Facilities. It is management's intention to facilitate a wellness and fitness program for everyone.

This program is designed for a target weight loss of 10-17 lbs per week. It will also improve your attitudes and emotions because of its cleansing systematic effects.

The effectiveness of this seven day plan is that the food eaten burn more calories than they give to the body in caloric value.

This plan can be used as often as you like without any fear of complications. It is designed to flush your system of impurities and give you a feeling of well being. After seven days you will begin to feel lighter because you will be lighter by at least 10 lbs. You will have an abundance of energy and an improved disposition.

During the first seven days you must abstain from all alcohol
You must drink 10 glasses of water each day

Day One All fruits except bananas. Your first day will consist of all the fruits you want. It is strongly suggested that you consume lots of melons the first day. Especially watermelon and a loupe. If you limit your fruit consumption to melons, your chances of losing three lbs. on first day are very good.

Day Two All vegetables. You are encouraged to eat until you are stuffed with all the raw or cooked vegetables of your choice. There is no limit on the amount or type. For your complex carbohydrate, you will start day two with a large baked potato for breakfast. You may top the potato with one pat of butter.

Day Three A mixture of fruits and vegetables of your choice. Any amount, any quantity. No bananas yet. No potatoes today.

Day Four Bananas and milk. Today you will eat as many as eight bananas and drink three glasses of milk. This will be combined with the special soup which may be eaten in limited quantities.

Day Five Today is feast day. You will eat beef and tomatoes. Eat two 10 oz. portions of lean beef. Hamburger is OK. Combine this with six whole tomatoes. On day five you must increase your water intake by one quart. This is to cleanse your system of the uric acid you will be producing.

Day Six Beef and vegetables. Today you may eat an unlimited amount of beef and vegetables. Eat to your hearts content.

Day Seven Today your food intake will consist of brown rice, fruit juices and all the vegetables you care to consume.

Tomorrow morning you will be 10-17 lbs. lighter than one week ago. If you desire further weight loss, repeat the program again. You may repeat this program as often as you like, however, it is suggested that you are allowed two glasses of white wine in addition to the instructions on the program. You may substitute champagne for white wine. Under no circumstances are you to drink any other alcoholic beverages with the exception of beer which is allowed. Any liquor (bourbon,vodka, rum) is forbidden. Cream drinks are especially forbidden. You may have an occasional cordial such as creme de menthe or schnapps, but you must always limit yourself to two drinks. If you wine, drink only wine that day. If you have beer, drink only beer that day, etc. Alcohol adds empty calories to your diet. However, after the first week it will help your digestion and settle your stomach.

G.M.'S Wonder Soup

The following soup is intended as a supplement to your diet. It can be eaten any time of the day in virtually unlimited quantities. You are encouraged to consume large quantities of this soup.

28 oz, Water, 6 Large Onions, 2 Green Peppers, Whole Tomatoes (fresh or canned), 1 Head Cabbage, 1 Bunch Celery, 4 Envelopes Lipton Onion Soup Mix, Herbs and Flavouring as desired.

Additional Comments

Vegetables as may be taken in the form of a salad if desired. No dressing except malt, white or wine vinegar, squeezed lemon, garlic, herbs. No more than one tea spoon of oil.

You have been given a recipe for the WONDER SOUP which can be eaten in unlimited quantities. This soup is a supplement while you are on the program and it should be a pleasure to eat. Not everyone likes cabbage, green peppers, calory etc. This recipe is not inflexible. You may substitute vegetables according to your taste. You may add any vegetables you like: asparagus, peas, corn, turnips, green beans, cauliflower, etc. Try to stay away from beans (lima, pinto, kidney, etc.), however, because they tend to be high in calories even though they are very good for you.

Beverages you may consume while on the program :

1. Water (flavoured with lemon/lime if desired).
2. Club Soda is OK.
3. Black Coffee. No cream or cream substitute. No sugar or sweetness.
4. Black Tea = Herb or Leaf.
5. Absolutely nothing else except the fruit juices which are part of day seven. No fruit juices before day seven.

How and Why It Works

Day One you are preparing your system for the upcoming programme. Your only source of nutrition is fresh or canned fruits. Fruits are nature's perfect food. They provide everything you could possibly want to sustain life except total balance and variety.

Day Two starts with a fix of complex carbo-hydrates coupled with an oil dose. This is taken in the morning for energy and balance. The rest of day two consists of vegetables which are virtually calorie free and provide essential nutrients and fibre.

Day Three eliminates the potato because you get your carbohydrates from the fruits. You system is now prepared to start burning excess pounds. You will still have cravings which should start to diminish by day four.

Day Four, bananas, milk and soup sound the strangest and least desirable. You're in for a surprise. You probably will not eat all the bananas allowed. But they are there for the potassium you have lost and the sodium you may have missed the past three days. You will notice a definite loss of desire for sweets. You will be surprised how easy this day will go.

Day Five, Beef and tomatoes. The beef is for iron and proteins, the tomatoes are for digestion and fibre. Lots and lots of water purifies your system. You should notice colourless urine today. Your allowance calls for the equivalent of five "quarter ponders". Do not feel you have to eat all this beef. You must eat the six tomatoes.

Day Six is similar to day five, Iron and proteins from beef, Vitamins and fibre from vegetables. By now your system is in a total weight loss inclination. There should be a noticeable difference in the way you look today, compared to day one.

Day Seven finished off the program like a good cigar used to finish off Victorian meals, except much healthier. You have your system under control and it should thank you for the flushing and cleaning you just gave it.

Random Thoughts: October

Sobrang daming nangyari nung mga nakaraang araw-- merong masaya, meron ding malungkot, meron ding mga pangyayaring hindi ko alam kung paano bigyan ng reaksyon.

Hindi ko makakalimutan ang bagyong Ondoy dahil ngayon ko lang naranasan sa buong buhay ko ang katakot-takot na baha sa kanto ng Lifehomes-- well, lagpas tao lang naman. Pero sa street mismo namin, wala namang baha. Kaso walang kuryente, walang signal ang mga mobile networks at wala ring dial tone ang telepono. Siguro masasabi ko naring maswerte na rin kami kumpara sa mga taong nagpalipas ng gabi sa mga bubungan ng bahay nila-- nilalamig, basa at gutom-- para lang hindi anurin ng delubyong gawa ng bente-kwatro oras na ulan.

Lumipas rin ang birthday ko na parang wala namang nangyari. Hindi ko naramdaman, actually. Maraming taong bumati, siguro nga sapat narin yun-- pero hindi ako nag-celebrate. Or-- hindi pa, pwede namang i-postpone muna, tutal eh may krisis pa naman. Hindi na ata ako sanay na hindi nagse-celebrate, dahil tradisyon ko na ang magkaroon ng maliit na get-together tuwing birthday ko.

Kelan lang din, our high school directress passed away. Maraming nalungkot dahil mahal namin ang aming directress na si Mrs. Brown kahit na uma-umaga kaming sine-sermunan noong high school pa kami. Pumunta kaming magkaka-klase sa wake niya kagabi sa Christ the King para makita sana siya kahit sa huling mga sandali, pero nakasara ang casket niya. Nalungkot talaga ako, dahil hindi na na namin alam kung ano na ang itsura ng Immaculada ngayong wala na si Mrs. Brown-- it will never be the same again.

Marami-rami narin pala akong na-invest para sa camera ko, although mumurahin lang naman... nakabili na ako ng flower lens hood at filter. Isusunod ko nalang yung mga lente, tripod, ilaw at flash. Tapos binigyan ako ng camera bag ni Jas (officemate ko na 16 years nang nagshu-shoot), sobrang thankful ako-- tutal hindi naman daw niya nagagamit, birthday gift n'ya nalang raw sa'kin. Thank you Jas! At sa lahat ng taong bumati sa akin nung birthday ko, salamat po ng marami!

Walking Down the Memory Lane

Kahapon, biglang nagtext sa akin si Pops, ang aking bestfriend, na samahan ko daw sya mag-ice cream sa Pasig. Medyo nag-hesitate ako dahil, una, umuulan ng malakas; pangalawa, dahil kulang pa ako sa tulog; pagatlo, bakit sa Pasig ba kailangan kumain nun, at ang huli at pinaka-valid na reason, tinatamad ako. Hehehe. Anyway, nangibabaw parin ang pagiging kaladkarin ko at sinundo niya ako sa dahil wala akong payong.

Dumaan muna kami sa Jollibee at kumain with matching kwentuhan tungkol sa recent visit niya sa Palawan. Diretso kami ng Ice Cream Store para kumain ng ice cream na nilibre niya. At syempre, kwentuhang walang humpay, na kung sa'n-sang topic na kami napunta; from the Old Philippines page sa Facebook hanggang sa mga chismis sa mga high school classmates. At dahil napag-usapan namin ang high school, niyaya ko s'yang dumaan sa aming dating escuelahan (La Immaculada Concepcion School) bago umuwi, dahil bigla naming naalala ang makasaysayang high school life habang nagkwentuhan kami sa tapat ng anino ng Pasig Cathedral.

Habang naglalakad kami sa covered sidewalk, nagpapa-unahan kaming tinuturo ang mga lugar na dating nandoon, na ngayon ay kung hindi sira-sirang bakod ay pinalitan na ng bagong establisyamento. Nagulat din ako sa sarili kong, automatic nang lumalabas sa bibig ko ang pangalan ng mga lugar na higit anim na taon ko nang nilisan, samantalang si Pops ay nag-iisip pa. Dito kami unang nagkakilala ni Pops, at sampung taon naming pinanday ang pagkakaibigan namin sa paaralang 'to.

Tinuro namin ang mga lugar kung san kami kumakain, kung sang gate kami lumalabas, ang mga secret pathways, ang binibilhang mga tindahan after class-- mga lugar na parang kahapon lang ay nandoon pa. Sabay naming pinagtatawanan ang mga masasaya at malulungkot na alaalang nakaukit narin sa mga konkretong pader na naghihiwalay sa amin at sa aming mga classrooms habang kami ay nasa labas.

Saka namin na-realize na andami naming na-miss.